Μετεωρολογία

Από Βικιεπιστήμιο

[επεξεργασία] Η ατμόσφαιρα της Γης

Η γαλάζια ακτινοβολία του ορατού ηλεκτρομαγνητικού φάσματος απορροφάται λιγότερο από τα αέρια της γήινης ατμόσφαιρας σε σχέση με τα υπόλοιπα μήκη κύματος. Αυτό δίνει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη το γνωστό του γαλάζιο χρώμα όταν βλέπεται από το διάστημα.

Γενικά ατμόσφαιρα καλείται το αεριώδες περίβλημα που μπορεί να περιβάλλει κάποιο ουράνιο σώμα. Ειδικότερα όμως στη Μετεωρολογία χαρακτηρίζεται αυτό που περιβάλλει τη Γη, το οποίο συγκρατείται λόγω της βαρύτητάς της, και φθάνει σε ύψος περίπου 3.500 km.
Στην ατμόσφαιρα της Γης οφείλεται η ύπαρξη ζωής, εφόσον σε αυτήν οφείλονται η απορρόφηση μεγάλου τμήματος της υπεριώδους ακτινοβολίας και η μείωση της διαφοράς των ακραίων θερμοκρασιών που θα υπήρχαν μεταξύ ημέρας και νύχτας χωρίς αυτήν. Η σύνθεσή της από την επιφάνεια της θάλασσας και μέχρι τα 50 χλμ ύψος, παραμένει περίπου αμετάβλητη. Αντίθετα η πυκνότητά της ατμόσφαιρας ελαττώνεται πολύ γρήγορα έτσι ώστε η αναπνοή στη κορυφή του Έβερεστ (8.850μ.) να είναι πολύ δύσκολη μέχρι αδύνατη, αφού η πυκνότητά της εκεί, φθάνει μόλις τα 2/5 της πυκνότητας που παρατηρείται στην επιφάνεια της θάλασσας.
Παρά ταύτα αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ζώα που επιβιώνουν σε πολύ μεγάλα υψόμετρα το επιτυγχάνουν λόγω του πολλαπλάσιου αριθμού αιμοσφαιρίων που φέρουν στο αίμα τους, έναντι του ανθρώπου, έτσι ώστε η μεταφορά οξυγόνου στα κύτταρά τους να είναι ανεμπόδιστα "φυσιολογική".

The Earth's atmosphere is a layer of gases surrounding the planet Earth that is retained by Earth's gravity. The atmosphere protects life on Earth by absorbing ultraviolet solar radiation, warming the surface through heat retention (greenhouse effect), and reducing temperature extremes between day and night. Dry air contains roughly (by volume) 78.08% nitrogen, 20.95% oxygen, 0.93% argon, 0.038% carbon dioxide, and trace amounts of other gases. Air also contains a variable amount of water vapor, on average around 1%.

The atmosphere has a mass of about five quadrillion (5x1015) tonnes, three quarters of which is within about 11 km (6.8 mi; 36,000 ft) of the surface. The atmosphere becomes thinner and thinner with increasing altitude, with no definite boundary between the atmosphere and outer space. An altitude of 120 km (75 mi) is where atmospheric effects become noticeable during atmospheric reentry of spacecraft. The Kármán line, at 100 km (62 mi), also is often regarded as the boundary between atmosphere and outer space.

• (άρθρο υπό διαμόρφωση)
• Επιστροφή στο Τμήμα Γεωλογίας.