Προβλήματα ηλεκτρομαγνητισμού

Από Βικιεπιστήμιο

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

1. Τα πρωτόνια των κοσμικών ακτίνων που πέφτουν στη γήινη ατμόσφαιρα αντιστοιχούν σε 0,15/cm2s. Ποια η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που δέχεται η Γη από τα πρωτόνια των κοσμικών ακτίνων; Δίνεται η ακτίνα της Γης: 6,4·106 m.

Οργάνωση δεδομένων:

\frac{\nu}{St} =0,15/cm^2s=1500/m^2s , όπου ν: αριθμός πρωτονίων. r = 6,4 \cdot 10^6 \; m.

Λύση:

\frac{q}{St} = \frac{\nu \begin{vmatrix} q_e \end{vmatrix}}{St} = \begin{vmatrix} q_e \end{vmatrix} \frac{\nu}{St} = 1,60210 \cdot 10^{-19} \cdot 1500 \; Cb/m^2s \simeq 2,240315 \cdot 10^{-16} \; Cb/m^2s .

Για το S έχουμε εμβαδό επιφάνειας σφαίρας. Άρα:

 S = 4 \pi r^2 \simeq 4 \cdot 3,14159 \cdot \begin{pmatrix} 6,4 \cdot 10^6 \end{pmatrix}^2 \simeq 5,14719 \cdot 10^{14} \; m^2.

Οπότε τελικά έχουμε:


I = \frac{q}{t} = S \frac{q}{St} \simeq 5,14719 \cdot 10^{14} \cdot 2,240315 \cdot 10^{-16} \simeq 0,123695 \; A.

2. Σημειακό ηλεκτρικό φορτίο +3,0·10-6 Cb απέχει 12 cm από ένα άλλο -1,5·10-6 Cb. Υπολογίστε το μέτρο και τη φορά της δύναμης που ασκείται πάνω σε κάθε φορτίο.

Οργάνωση δεδομένων:

q1 = +3,0·10-6 Cb. q2 = -1,5·10-6 Cb. r = 12 cm = 0,12 m.

Λύση:

F =  \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \frac {q_1q_2}{r^2} \simeq 9 \cdot 10^9   \frac {3 \cdot 10^{-6} \cdot \begin{pmatrix} -1,5 \cdot  10^{-6} \end{pmatrix}}{0,12^2}\;N  = -2,8125 \;N

Το "-" στο πρόσημο της δύναμης φανερώνει την έλξη. Άρα, αν το φορτίο q1 βρίσκεται αριστερά και το q2 δεξιά, έχουμε αντίστοιχα:
F_1 = -F = 2,8125 \;N
F_2 = F = -2,8125 \;N .

EMP3.png

3. Δυο όμοιες σφαίρες μάζας m, κρέμονται από μεταξωτά νήματα και έχουν το ίδιο ηλεκτρικό φορτίο q. Υποθέστε ότι  \epsilon \phi \theta \simeq \eta \mu \theta . α) Δείξτε ότι ισχύει η σχέση: x = \sqrt[3]{\frac{q^2l}{2 \pi \epsilon_0 mg}}. β) Αν l = 120 cm, m = 10 gr και x = 5 cm, πόσο είναι το q;

Οργάνωση δεδομένων:

β) l = 120 cm, m = 10 gr, x = 5 cm.

Λύση:

α)

Σε κάθε μάζα m ασκούνται οι ακόλουθες δυνάμεις:

  1. Η απωστική δύναμη Coulomb, FC, στη διεύθυνση x: F_C = \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \frac {q_e^2}{x^2} .
  2. Το βάρος της, W, στη διεύθυνση y \bot x : W = mg.
  3. Η τάση του νήμαυος, T, στη διεύθυνση του νήματος, δηλαδή θ γωνία από τη διεύθυνση y \bot x . Αφού οι σφαίρες είναι ακίνητες, η τάση εξουδετερώνει τη συνισταμένη των άλλων δυνάμεων. Αναλύοντάς την στους δυο άξονες έχουμε: T < sub > x < / sub > = − FC και T < sub > y < / sub > = − W. Οπότε:

T = \sqrt{T_x^2 + T_y^2} = \sqrt{\begin{pmatrix}  \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \frac {q_e^2}{x^2} \end{pmatrix}^2 + \begin{pmatrix} mg  \end{pmatrix}^2}