Τι είναι η Οργανική Χημεία

Από Βικιεπιστήμιο
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
  • Πριν από το 1828 υπήρχε μια λανθασμένη θεωρία που έλεγε ότι οι χημικές ενώσεις που παράγουν οι ζωντανοί οργανισμοί (φυτά, ζώα και άνθρωποι) (και τις οποίες ονόμαζαν οργανικές ενώσεις) παράγονταν από το «ζωντανό πνεύμα» του ζωντανού οργανισμού, και επομένως οι άνθρωποι δεν ήταν σε θέση να τις συνθέσουν στο εργαστήριο ως ερευνητές από άλλες απλές ουσίες που δεν προέρχονταν από ζωντανούς οργανισμούς (και τις οποίες ονόμαζαν ανόργανες ενώσεις).
    • Ουσιατικά, οργανικές ονομάστηκαν όλες οι ενώσεις που περιέχουν το χημικό στοιχείο άνθρακας, εκτός από τις εξής:
      • Τα δυο οξείδια του άνθρακα CO και CO2.
      • Το ανθρακικό οξύ: H2CO3, που προκύπτει από τη διάλυση του CO2 στο H2Ο.
      • Τα ανθρακικά και όξινα ανθρακικά άλατα, που προκύπτουν από τις αντιδράσεις εξουδετέρωσης του ανθρακικού οξέως από ανόργανες βάσεις.
      • Οι έντονα δηλητηριώδεις ενώσεις υδροκυάνιο (HCN), δικυάνιο [(CΝ)2] και υδροκυανικό οξύ (HCNO).
      • Τα κυανιούχα και κυανικά άλατα, που περιέχουν τις ρίζες CN- και CNO-, τα απλά και τα σύμπλοκά τους.
    • Όλες οι υπόλοιπες χημικές ενώσεις, δηλαδή οι χημικές ενώσεις όλων των άλλων στοιχείων και οι εξαιρούμενες από τις οργανικές ενώσεις του άνθρακα, ονομάζονται ανόργανες ενώσεις
  • Το 1825 ο Γερμανός χημικός Φρίντριχ Βέλερ έφτιαξε στο εργαστήριό του μια από τις οργανικές ενώσεις, την ουρία2ΝCONH2), που υπάρχει κανονικά στα ούρα και στο αίμα των ζώων και των ανθρώπων, χωρίς να χρησιμοποιήσει μια άλλη οργανική ένωση αλλά την ανόργανη κυανικό αμμώνιο (ΝΗ4CNO). Έτσι, καταρρίφθηκε (αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος) η παραπάνω θεωρία του «ζωντανό πνεύματος» ή «ζωικής δύναμης», όπως αλλιώς λέγονταν. Ωστόσο, για ιστορικούς καθαρά λόγους, παρέμεινε αυτός ο διαχωρισμός των ενώσεων και των Τομέων της Χημείας.
  • Η διαπίστωση ότι είναι δυνατό να συνθεθεούν οι οργανικές ενώσεις οήγησε περισσότερους ερευνητές να τις μελετήσου και να συνθέσουν να απομονώσουν νέες, που δεν υπήρχαν πριν φτάνοντας τον αριθμό των πολλών εκατομμυρίων οργανικών ενώσεων, όταν οι ανόργανες, που περιέχουν τις χημικές ενώσεις των υπόλοιπων 119 και πλέον χημικών στοιχείων μαζί, δεν ξεπερνούν τις 200.000. Η διαφορά οξείλεται στο ότι μόνο ο άνθρακας, από όλα τα χημικά στοιχεία, μπορεί να σχηματίσει σταθερά κοντές ή μακριές ευθείες και απλά ή πολύπλοκα διακλαδιζόμενες ή και κυκλικές και πολυκυκλικές αλυσίδες με άτομα του εαυτού του ή και με παρεμβολή άλλων χημικών στοιχείων, σχεδόν όλων και με σθένος 4, δηλαδή κάθε άτομο άνθρακα μπορεί να συνδεθεί χημικά με 4 άλλα άτομα, ίδια ή διαφορετικά. Με κανένα άλλο χημικό στοιχείο δεν έχει γίνει δυνατό αυτό (για την ώρα τουλάχιστον), χωρίς να συνδυαστεί και με άνθρακα (γιατί αν περιέχει άνθρακα η ένωση ονομάζεται οργανική).
  • Οι οργανικές ενώσεις που περιέχουν μόνο άνθρακα και υδρογόνο ονομάζονται υδρογονάνθρακες. Οι σημαντικότεροι υδρογονάνθρακες είναι:
    • Το μεθάνιο (CH4): Είναι το κύριο συστατικό του φυσικού αερίου και του φωταερίου.
    • Το αιθένιο ή αιθυλένιο (CH2=CH2): Πρώτη ύλη για το απλούστερο πλαστικό: το πολυαιθυλένιο. Ωριμάζει άγουρα φρούτα.
    • Το αιθίνιο ή ακετυλένιο (ΗC≡CH): Παράγωγο του ανθρακασβέστιου (CaC2). Αέριο οξυγονοκόλησης.
    • Το προπάνιο'' (CH3CHCH3): Συστατικό του υγραερίου: Χρησιμοποιείται στα αερόστατα θερμού αέρα.


Επιστροφή